Hier vindt u een overzicht van ingezonden verhalen
Hoe verging het mij na 2 jaar en 2 maanden
07-September
Door Nico vanhouttem.
Daar het nu al 2 jaar en 2 maanden geleden is dat Calvé is gesloten, voelde ook ik me geroepen om ook eens een bericht op WatNouWeg te plaatsen. Dit om te vertellen wat ik heb meegemaakt na de sluiting van Calvé. Ik behoorde tot de groep van 100, en heb de eerste tien maanden lekker genoten van mijn doorbetaalde vakantie. Daar het toch de bedoeling was dat ik eind 2010 naar Colombia zou emigreren waar ik inmiddels een prachtige Finca (boerderij) bezit incl. zwembad en 3 hectare grond waar ook bananen, sinasappels, limoenen en ook koffieplantjes op staan.
René is altijd heel erg duidelijk in zijn opdrachten: "Schrijf ff een leuk stukkie voor WNW, dan plaats ik dat ff." En zo gezegd zo gedaan.
Maar ja, waar moet ik het over hebben? Zo heel spannend is mijn leven eigenlijk niet. Uiteindelijk kreeg ik het idee voor een nieuw concept op WNW. "Een werkdag uit het leven van...." En om dan maar meteen de aftrap te nemen: Zo ziet mijn werkdag er tegenwoordig uit:
Ik kom naar onze receptie toe lopen om de lerarenkamer binnen te gaan voor een kop koffie.
Aan de receptie staat een man te praten met onze receptioniste met zijn rug naar mij toe en ik loop daar langs, aangekomen bij de koffiemachine hoor ik zijn stem, ik denk wat krijgen we nou, die stem ken ik, en loop terug.
Ik had t idee om over mijzelf ook een stukje te maken voor op WNW.
Een aantal collega’s hebben dit allemaal ook gedaan en het leek mij leuk om jullie te vertellen wat ik na Calvé allemaal gedaan heb en wat ik nu doe.
Wel makkelijk ook voor de aankomende reünie, scheelt vragen als je het verhaaltje al weet.
Ik, Kurt Middelkoop werk sinds begin 2009 bij Thermen Holiday sauna en beautycenter in Schiedam, als medewerker technici dienst. Het is 7 minuten fietsen van mijn huis vandaan.
In het kader van "long time not see" was er in 2009 het idee geboren om een kleine bijeenkomst te houden ofwel een drank en eet feest bij de plaatselijke wok Idols in het altijd goed bereikbare Rotterdam.... voor de mensen die werkzaam waren in team H van dressing 1.
In het kader van is hoe is met, schrijf ik nu een stukje
09-Januari
Door Wim.
Hallo oud collega’s,
Na een lange periode van solliciteren en diverse opleidingen en trainingen achter de rug ben ik sinds 1 Januari werkzaam als Traject begeleider Arbeidsintegratie bij een bedrijf in Rotterdam.
Daar ben ik via Spalbug & Kerkhoven per 26 oktober 2009 begonnen met stage te lopen.
Na een telefonisch contact en het sturen via de mail van mijn CV, werd ik de volgende dag al gebeld voor het maken van een afspraak.
08 april 2009, een groots feest op het parkeerterrein voor de grondstoffenloods daar waar eens de silo uitkeek over Delft en de verre omtrek. Een trailer met daarop een band (de Calvé-band?) een stralende zon, een barbeque met de lekkerste sauzen en natuurlijk voor de liefhebbers, bier! Gezellig met de familie en overal spelende en lachende kinderen, zo had het moeten zijn, maar helaas.
Wat ons rest zijn de verhalen en herinneringen van 125 jaar Calvé Delft.
Hieronder tref je een door Aad gemaakte samenvatting aan van die 125 jaar, ik wens jullie veel lees “plezier”
Natuurlijk zijn er vele ex-Calve'ers die het nu geweldig naar hun zin hebben in hun nieuwe baan,
misschien zelfs wel beter dan destijds bij Calve. Voor die mensen ben ik oprecht blij.
Maar stel je eens voor dat je het niet naar je zin hebt en dat je de mogelijkheid krijgt om je oude baantje
weer op te pakken. Wat zou jij doen?
Van ons allen is het denk ik Jaap geweest die als laatste het Calvé terrein heeft verlaten en dus als het waren symbolisch de deur voor ons dicht trok. Jaap zit nu in Spanje samen met zijn Hannie te genieten van de zon, om straks zijn Bed and Breakfast pension "Puerto del Rio" te openen.
Maar laten we Jaap zelf zijn verhaal laten doen over hoe het ging, en nu gaat. Jaap, ga je gang.
